| 7. Exégesis Lingüística El versículo se abre con homos {ὅμως | hó-mōs} 'sin embargo', que establece un contraste con lo anterior y marca el inicio de una ilustración. El grupo nominal ta apsycha phonen didonta {τὰ ἄψυχα φωνὴν διδόντα | tà á-psy-kha phō-nḗn di-dón-ta} funciona como sujeto complejo: "las cosas sin vida que dan sonido", donde el participio presente "didonta" modifica a "ta apsycha" y la forma neutra plural indica un conjunto de objetos. La construcción eite aulos eite kithara {εἴτε αὐλὸς εἴτε κιθάρα | eí-te aû-los eí-te ki-thá-ra} presenta dos ejemplos en paralelo mediante una disyunción correlativa, mostrando que el principio se aplica tanto a instrumentos de viento como de cuerdas. La cláusula condicional ean diastolen tois phthongois me dōi {ἐὰν διαστολὴν τοῖς φθόγγοις μὴ δῷ | e-án di-as-to-lḗn toîs phthóng-gois mḗ dō̂i} es una prótasis de tercera clase, con subjuntivo aoristo "dōi" que expresa una condición posible: la ausencia de "distinción en los tonos". El dativo "tois phthongois" delimita el ámbito en que debe hacerse la distinción. La apódosis es la pregunta retórica pōs gnosthesetai to auloumenon ē to kitharizomenon {πῶς γνωσθήσεται τὸ αὐλούμενον ἢ τὸ κιθαριζόμενον | pós gnō-sthḗ-se-tai tò au-loú-me-non ḕ tò ki-tha-rí-zo-me-non}, donde el futuro pasivo "gnosthesetai" expresa la imposibilidad práctica de reconocer el contenido musical si falta la distinción tonal. Los participios articulares neutros "to auloumenon" y "to kitharizomenon" nominalizan la acción ("lo tocado en flauta" / "lo tocado en cítara"), manteniendo el paralelismo formal. En español se conserva la estructura condicional y la pregunta retórica, explicitando con vocabulario musical actual lo que en griego se expresa mediante tecnicismos y participios sustantivados. |