| 8. Exégesis Lingüística El versículo usa consecutivos con vayomer {וַיֹּאמֶר | way-yō-mer} 'y él dijo' para introducir el discurso directo. El sintagma nominal chilqiyahu hakkohen haggadol {חִלְקִיָּהוּ הַכֹּהֵ֤ן הַגָּדוֹל֙ | chil-qî-yā-hû hak-kō-hēn hag-gā-ḏōl} presenta al sumo sacerdote, donde el adjetivo posnuclear subraya su rango. La preposición al con constructo shafan hasofer {עַל־שָׁפָן הַסֹּפֵ֔ר | ʿal šā-p̄ān ha-sō-phēr} señala al destinatario. El sintagma sefer hattorah {סֵ֧פֶר הַתּוֹרָ֛ה | sē-p̄er hat-tō-rāh} como objeto de matsati {מָצָ֖אתִי | mā-ṣā-ṯî} 'he hallado' resalta el hallazgo. El genitivo constructo beveit Yahweh {בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה | bə-ḇêṯ Yə-hō-wāh} enfatiza el carácter sagrado del templo. Los vav consecutivos de vayiten {וַיִּתֵּ֨ן | way-yit-tēn} y vayikra’hu {וַיִּקְרָאֵֽהוּ | way-yiq-rā-ʾê-hû} organizan la secuencia 'entregar' y 'leer', evidenciando progresión narrativa y relaciones de posesión simbólica. |