Acts 27:21ExégesisCAT

Acts 27 : 21 Obediencia | Daño | Prevención
21. Exégesis Lingüística
El versículo comienza con la construcción en genitivo absoluto polles te asitias hyparchouses {Πολλῆς τε ἀσιτίας ὑπαρχούσης | Pol-lês te a-si-tí-as hy-par-khou-sês} ‘habiendo mucha falta de alimento’, que sitúa la escena temporal y circunstancialmente antes del discurso de Pablo. Este genitivo absoluto funciona como marco narrativo independiente de la sintaxis principal. El participio statheis {σταθεὶς | sta-theís} ‘habiéndose puesto en pie’ precede al verbo principal eipen {εἶπεν | eî-pen} y actúa como participio circunstancial que introduce formalmente la toma de palabra, típico en escenas de discurso. La frase edei men ō andres peitharchesantas moi mē anagesthai apo tēs Krētēs {Ἔδει μέν ὦ ἄνδρες πειθαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης | É-dei ō án-dres pei-thar-chê-san-tas moi mē a-ná-ge-sthai a-pò tês Krē-tês} combina el verbo impersonal edei ‘era necesario’ con un participio aoristo peitharchesantas y un infinitivo presente anagesthai. El participio aoristo indica una acción puntual anterior al marco de necesidad (“si me hubieran obedecido”), mientras que el infinitivo expresa la acción debida pero no realizada (“no zarpar de Creta”). La serie final kerdēsai te tēn hybrin tautēn kai tēn zēmian {κερδῆσαί τε τὴν ὕβριν ταύτην καὶ τὴν ζημίαν | ker-dê-sai te tḕn hýb-rin tau-tēn kaì tḕn zē-mí-an} presenta un infinitivo aoristo coordinado con te y dos objetos directos en acusativo unidos por kai. Aquí kerdēsai tiene el matiz idiomático de “salvarse de / evitar pérdida”, de modo que hybrin y zēmian funcionan como consecuencias negativas que podrían haberse evitado. En la traducción al español se reordena levemente el enunciado para respetar un orden más natural, manteniendo, sin embargo, la fuerza condicional implícita y la progresión lógica: situación de necesidad, reproche por no haber obedecido y mención del daño resultante.

Más sobre este versículo