| 31. Análisis Morfológico tauta {ταῦτα | taû-ta}: estas cosas (pronombre demostrativo • neutro nominativo plural • función de sujeto) • de {δὲ | dé}: pero/entonces (partícula pospositiva • conjunción coordinante discursiva) • gegraptai {γέγραπται | gé-grap-tai}: han sido escritas (verbo • perfecto pasivo indicativo • tercera persona singular • aspecto resultativo • concuerda con sujeto neutro plural tauta) • hina {ἵνα | hína}: para que (conjunción subordinante de propósito que introduce oración final con subjuntivo) • pisteuēte {πιστεύητε | pis-teú-ē-te}: creáis (verbo • presente activo subjuntivo • segunda persona plural • acción continua esperada • en oración de propósito) • hoti {ὅτι | hó-ti}: que (conjunción completiva que introduce contenido de lo creído) • Iēsous {Ἰησοῦς | Iē-soûs}: Jesús (nombre propio • masculino nominativo singular • función de sujeto de estin) • estin {ἐστιν | é-stin}: es (verbo • presente indicativo activo • tercera persona singular • verbo copulativo que une sujeto y predicados nominales) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • masculino nominativo singular • función de determinante de Christos) • Christos {χριστὸς | khri-stòs}: Cristo • Mesías (sustantivo • masculino nominativo singular • predicado nominal de Iēsous) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • masculino nominativo singular • determinante de huios en aposición) • huios {υἱὸς | hui-òs}: hijo (sustantivo • masculino nominativo singular • en aposición explicativa a Christos • título) • tou {τοῦ | toû}: del (artículo definido • masculino genitivo singular • determinante de theou) • theou {θεοῦ | the-oû}: Dios (sustantivo • masculino genitivo singular • genitivo de posesión y relación: de Dios) • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante que enlaza dos oraciones finales con hina) • hina {ἵνα | hína}: para que (conjunción subordinante de propósito que introduce segunda oración final) • pisteuontes {πιστεύοντες | pis-teú-on-tes}: creyendo (verbo • participio presente activo • masculino nominativo plural • circunstancial de modo o condición asociado al sujeto implícito de echēte) • zōēn {ζωὴν | zō-ḗn}: vida (sustantivo • femenino acusativo singular • objeto directo de echēte • acusativo de cosa poseída) • echēte {ἔχητε | é-khē-te}: tengáis (verbo • presente activo subjuntivo • segunda persona plural • en oración de propósito) • en {ἐν | en}: en (preposición con dativo • indica esfera o medio) • tō {τῷ | tô}: el (artículo definido • neutro dativo singular • determinante de onomati dentro de la frase preposicional) • onomati {ὀνόματι | o-nó-ma-ti}: nombre (sustantivo • neutro dativo singular • objeto de la preposición en • dativo de esfera: “en el ámbito del nombre”) • autou {αὐτοῦ | au-toû}: de él/suyo (pronombre personal • tercera persona masculino genitivo singular • genitivo de posesión • referencia a Jesús). |