| 26. Exégesis Lingüística La cópula imperfecta ên {ἦν | ên} ‘era, estaba’ introduce un estado duradero en la escena de la crucifixión. El sintagma hē epigraphē {ἡ ἐπιγραφή | hē e-pi-gra-phḗ} funciona como sujeto nominal, acompañado del participio epigegrammenē {ἐπιγεγραμμένη | e-pi-ge-gram-mé-nē} en aposición atributiva para indicar que la inscripción ya se hallaba colocada. El genitivo tēs aitias autou {τῆς αἰτίας αὐτοῦ | tês ai-tí-as au-toû} expresa el motivo o cargo legal consignado. Finalmente, la frase ho basileus tōn Ioudaiōn {ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων | ho ba-si-leús tōn I-ou-daí-ōn} en nominativo presenta la cita exacta grabada, combinando dimensión jurídica e implicaciones mesiánicas. |