| 22. Análisis Morfológico kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante) • eutheōs {εὐθέως | eu-thé-ōs}: inmediatamente (adverbio • modifica al verbo principal) • ēnankasen {ἠνάγκασεν | ē-NAN-ka-sen}: obligó (verbo • aoristo indicativo activo tercera persona singular • función: verbo principal de la oración) • tous {τοὺς | toûs}: a los (artículo definido • acusativo masculino plural • función: marca objeto directo) • mathētas {μαθητάς | ma-thē-TÁS}: discípulos (sustantivo • acusativo masculino plural • función: objeto directo de ēnankasen) • embeinai {ἐμβῆναι | em-BÊ-nai}: entrar • subir (verbo • aoristo infinitivo activo • función: infinitivo complementario que expresa el primer mandato) • eis {εἰς | eis}: hacia • a (preposición con acusativo • función: introduce complemento de dirección) • ploion {πλοῖον | PLOi-on}: barca (sustantivo • acusativo neutro singular • función: objeto de la preposición eis) • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante que une los dos infinitivos embeinai y proagein) • proagein {προάγειν | pro-Á-gein}: ir delante • preceder (verbo • presente infinitivo activo • función: infinitivo complementario que expresa el segundo mandato) • auton {αὐτόν | au-TÓN}: a él (pronombre personal • acusativo masculino singular • función: objeto directo de proagein • referencia a Jesús) • eis {εἰς | eis}: hacia • a (preposición con acusativo • función: introduce nuevo complemento de dirección) • to {τὸ | tò}: el (artículo definido • acusativo neutro singular • función: determina a peran como sustantivo definido) • peran {πέραν | PÉ-ran}: otro lado (sustantivo o adverbio sustantivado • acusativo neutro singular • función: destino de movimiento • objeto de la preposición eis) • heōs {ἕως | HÉ-ōs}: hasta que (conjunción subordinante temporal que introduce oración dependiente) • hou {οὗ | hoû}: que (pronombre relativo • genitivo singular • función: genitivo de relación con heōs formando la locución conjuntiva heōs hou) • apolysē {ἀπολύσῃ | a-po-LÝ-sē}: despidiera (verbo • aoristo subjuntivo activo tercera persona singular • función: verbo de la oración temporal introducida por heōs hou) • tous {τοὺς | toûs}: a las (artículo definido • acusativo masculino plural • función: marca objeto directo) • ochlous {ὄχλους | Ó-khlous}: multitudes (sustantivo • acusativo masculino plural • función: objeto directo de apolysē) |