| 17. Exégesis Lingüística El versículo articula imperativos coordinados por la conjunción waw: ukchu {וּקְחוּ | û-qə-ḥû} ‘tomad’, unetu {וּנְתוּ־ | û-nə-ṯū} ‘poned’ y vehikrabetem {וְהִקְרַבְתֶּם | wə-ḥiq-raḇ-tem} ‘presentaréis’, creando un encargo ritual tripartito. La preposición bahen {בָהֵן | bā-hēn} vincula machtatō {מַחְתָּתוֹ | maḥ-tā-tô} con ketōret {קְטֹרֶת | qə-ṭō-reṯ}, destacando el uso individual del incensario. La cláusula waw-ata waw-aḥā-rōn {וְאַתָּה וְאַהֲרֹן | wə-ʾat-tāh wə-ʾaḥā-rōn} introduce a Moisés y Aarón, distribuyendo la responsabilidad. El numeral chamishim we-umatayim {חֲמִשִּׁים וּמָאתַיִם | ḥă-miš-šîm wə-mā-ṭa-yim} emplea adición para sumar 250 unidades, reflejando la práctica hebrea de suma. La reiteración de ish machtato establece un paralelismo distributivo que enfatiza la igualdad ante el juicio divino. |