| 16. Análisis Morfológico epei {ἐπεὶ | e-peì}: porque (conjunción subordinante causal que introduce explicación o motivo) • ean {ἐὰν | e-àn}: si (conjunción subordinante condicional que introduce la prótasis de una condición potencial) • eulogēs {εὐλογῇς | eu-lo-gḗs}: bendices (verbo • segunda persona singular • presente activo subjuntivo • aspecto imperfectivo • forma de eulogeo • usado en oración condicional hipotética) • pneumati {πνεύματι | pneú-ma-ti}: en espíritu (sustantivo neutro dativo singular de pneuma • dativo — esfera o medio de la acción) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido masculino nominativo singular • introduce al participio como sujeto definido "el que") • anaplērōn {ἀναπληρῶν | a-na-plē-rôn}: ocupando (verbo • participio presente activo masculino nominativo singular de anapleroo • usado sustantivado como sujeto que llena u ocupa un rol) • ton {τὸν | tòn}: el (artículo definido masculino acusativo singular • marca el sustantivo topon como objeto directo) • topon {τόπον | tó-pon}: lugar (sustantivo masculino acusativo singular • acusativo — objeto directo "el lugar") • tou {τοῦ | toû}: del (artículo definido masculino genitivo singular • introduce un genitivo de posesión con idiōtou) • idiōtou {ἰδιώτου | i-di-ó-tou}: indocto (sustantivo masculino genitivo singular de idiōtēs • genitivo — posesión o pertenencia "del indocto") • pōs {πῶς | pôs}: cómo (adverbio interrogativo que introduce pregunta indirecta retórica) • erei {ἐρεῖ | e-reî}: dirá (verbo • tercera persona singular • futuro activo indicativo de legō • indica acción futura como resultado hipotético) • to {τὸ | tò}: el (artículo definido neutro acusativo singular • acompaña a Amēn como sustantivo • acusativo — objeto directo de erei) • amēn {Ἀμήν | A-mḗn}: Amén (sustantivo indeclinable de origen hebreo usado como interjección litúrgica • funciona como objeto directo de erei) • epi {ἐπὶ | e-pì}: sobre (preposición que rige dativo aquí • indica base o referencia "sobre • en relación con") • tē {τῇ | tê}: la (artículo definido femenino dativo singular • acompaña a eucharistia) • sē {σῇ | sê}: tu (adjetivo posesivo de segunda persona singular • femenino dativo singular • concuerda con eucharistia • dativo — posesión vinculada al dativo) • eucharistia {εὐχαριστίᾳ | eu-kha-ris-tí-a}: acción de gracias (sustantivo femenino dativo singular • dativo — referencia o respecto "en cuanto a tu acción de gracias") • epeidē {ἐπειδὴ | e-pei-dḕ}: ya que (conjunción subordinante causal que introduce la razón) • ti {τί | tí}: qué (pronombre interrogativo neutro acusativo singular • acusativo — objeto directo de legeis "qué cosa") • legeis {λέγεις | lé-geis}: dices (verbo • segunda persona singular • presente activo indicativo de legō • aspecto imperfectivo con sentido actual) • ouk {οὐκ | ouk}: no (partícula negativa que niega el verbo siguiente) • oiden {οἶδεν | oî-den}: sabe (verbo • tercera persona singular • perfecto activo indicativo de oida con valor de presente • expresa conocimiento actual "no sabe"). |