| 13. Análisis Morfológico oudeis {οὐδεὶς | ou-deìs}: nadie (adjetivo indefinido usado como pronombre • nominativo masculino singular • función de sujeto) • oiketēs {οἰκέτης | oi-ké-tēs}: siervo doméstico (sustantivo • nominativo masculino singular • función de aposición al sujeto) • dynatai {δύναται | dý-na-tai}: puede • es capaz (verbo • presente indicativo medio deponente tercera persona singular) • dysi {δυσὶ | dy-sì}: a dos (adjetivo numeral • dativo masculino plural • función de complemento de objeto indirecto que indica destinatarios del servicio) • kyriois {κυρίοις | ky-rí-ois}: señores (sustantivo • dativo masculino plural • función de núcleo del complemento en dativo que expresa relación de pertenencia) • douleuein {δουλεύειν | dou-leú-ein}: servir como esclavo (verbo • infinitivo presente activo • función de verbo complementario que expresa acción continua) • ē {ἢ | ē}: o (conjunción disyuntiva coordinante) • gar {γὰρ | gar}: pues (partícula explicativa que introduce la razón) • ton {τὸν | ton}: al (artículo definido • acusativo masculino singular • función de determinante del numeral) • hena {ἕνα | hé-na}: uno (adjetivo numeral • acusativo masculino singular • función de objeto directo) • misēsei {μισήσει | mi-sé-sē}: odiará (verbo • futuro indicativo activo tercera persona singular) • kai {καὶ | kai}: y (conjunción copulativa coordinante) • ton {τὸν | ton}: al (artículo definido • acusativo masculino singular • función de determinante del adjetivo pronominal) • heteron {ἕτερον | hé-te-ron}: otro (adjetivo pronominal • acusativo masculino singular • función de objeto directo) • agapēsei {ἀγαπήσει | a-ga-pé-sē}: amará (verbo • futuro indicativo activo tercera persona singular) • ē {ἢ | ē}: o (conjunción disyuntiva coordinante) • henos {ἑνὸς | he-nòs}: de uno (adjetivo numeral • genitivo masculino singular • función de complemento de relación que indica el objeto de adhesión) • anthēxetai {ἀνθέξεται | an-thé-xe-tai}: se aferrará • se sostendrá firmemente (verbo • futuro indicativo medio deponente tercera persona singular) • kai {καὶ | kai}: y (conjunción copulativa coordinante) • tou {τοῦ | tou}: del (artículo definido • genitivo masculino singular • función de determinante del adjetivo pronominal) • heterou {ἑτέρου | he-té-rou}: otro (adjetivo pronominal • genitivo masculino singular • función de complemento de relación introducido por el genitivo) • kataphronēsei {καταφρονήσει | ka-ta-phro-né-sē}: despreciará (verbo • futuro indicativo activo tercera persona singular) • ou {οὐ | ou}: no (partícula de negación que precede al verbo indicativo) • dynasthe {δύνασθε | dý-nas-the}: podéis • sois capaces (verbo • presente indicativo medio deponente segunda persona plural) • theō {θεῷ | the-ō}: a Dios (sustantivo • dativo masculino singular • función de complemento indirecto que indica destinatario del servicio) • douleuein {δουλεύειν | dou-leú-ein}: servir como esclavo (verbo • infinitivo presente activo • función de verbo complementario) • kai {καὶ | kai}: y (conjunción copulativa coordinante) • mamōna {μαμωνᾷ | ma-mō-nā}: Mamón • riquezas (sustantivo • dativo masculino singular • nombre arameo personificado • función de complemento indirecto paralelo a Dios). |