Matthew 16:21ExégesisCAT

Matthew 16 : 21 Sufrimiento | Resurrección | Necesidad
21. Exégesis Lingüística
La expresión inicial apo tote {ἀπὸ τότε | a-pó tó-te} “desde entonces” funciona como marcador de transición que señala el inicio de una nueva sección en el ministerio de Jesús. El verbo erxato {ἤρξατο | ḗr-xa-to} “comenzó” en aoristo medio, unido al infinitivo deiknuein {δεικνύειν | deik-ný-ein} “mostrar”, conforma una estructura finita + infinitivo para indicar el inicio de una acción didáctica continua. La cláusula de contenido introducida por hoti {ὅτι | hó-ti} se organiza con el verbo impersonal dei {δεῖ | deî} “es necesario”, que gobierna una serie de infinitivos coordinados —apelthein {ἀπελθεῖν | a-pel-theîn} “irse”, pathein {παθεῖν | pa-theîn} “padecer”, apoktanthenai {ἀποκτανθῆναι | a-pok-tan-thê-nai} “ser matado” y egerthenai {ἐγερθῆναι | e-ger-thê-nai} “resucitar”— con auton {αὐτὸν | au-tón} como paciente infinitival. La serie genitiva tras apo tōn {ἀπὸ τῶν | a-pó tōn} agrupa a presbyteron, archiereon y grammateon {πρεσβυτέρων, ἀρχιερέων, γραμματέων} como agentes del padecimiento de Jesús. Finalmente, te tritē hēmera {τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ | tē trí-tē hē-mé-ra} en dativo señala el momento temporal “al tercer día”, que se traduce conservando la construcción dativa propia del griego.

Más sobre este versículo