| 23. Exégesis Lingüística El versículo inicia con ho de {ὁ δὲ | ho} para generar contraste. El participio strafeis {στραφεὶς | strapheîs} actúa como circunstancial de acción previa antes de eipen {εἶπεν | eîpen}, mientras que el dativo tō petro {τῷ Πέτρῳ | tô} marca al destinatario de la orden hypage opisō mou {Ὕπαγε ὀπίσω μου | Húpage opísō mou}. El vocativo satana {Σατανᾶ | Satanâ} intensifica la confrontación, y la estructura skandalon ei emou {σκάνδαλον εἶ ἐμοῦ | skándalon eî emoû} asigna a Pedro el rol de tropiezo ante Jesús. La conjunción causal hoti {ὅτι | hóti} introduce el motivo, contraponiendo ou phroneis ta toû theou {οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ | ou phroneîs tà toû theoû} con allà ta tōn anthrōpōn {ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων | allà tà tōn anthrōpōn}, resaltando la oposición entre perspectiva divina y humana. |