Revelation 13:12ExégesisCAT

Revelation 13 : 12 Autoridad | Adoración | Restauración
12. Exégesis Lingüística
La doble conjunción kai {καὶ | kaí} coordina dos acciones principales realizadas por la segunda bestia, ambas con poiei {ποιεῖ | poi-eî} en presente indicativo activo tercera persona singular, subrayando actividad continua. La primera acción toma como objeto directo tēn exousian tou prōtou thēríou pâsan {τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρώτου θηρίου πᾶσαν | tēn exousían tou prōtou thēríou pâ-san}, donde el adjetivo pāsan intensifica la plenitud de la autoridad; la frase enōpion autou {ἐνώπιον αὐτοῦ | en-ō-pi-on au-tou} introduce la proximidad ante la bestia. La segunda acción, poiei tēn gēn kaì tous en autē katoikoûntas {ποιεῖ τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας | poi-eî tēn gēn kaì tous en au-tē katoikoûntas}, combina un objeto directo plural con un participio sustantivado que destaca la residencia continua. La cláusula final con hina {ἵνα | hī-na} + futuro proskynēsousin {προσκυνήσουσιν | pros-ku-nē-sou-sin} expresa finalidad: procurar adoración ritual. La relativa hou etherapeúthē hē plēgē toû thanátou autou {οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ | hou etherapeúthē hē plēgḗ toû thanátou au-tou} identifica la bestia cuyo prodigioso signo —la sanación de su herida mortal— motiva el culto impuesto.

Más sobre este versículo