| 11. Análisis Morfológico kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • eidon {εἶδον | eî-don}: vi (verbo • aoristo indicativo activo • primera persona singular) • ton {τὸν | tòn}: el (artículo definido • acusativo masculino singular • función: marca el objeto directo) • ouranon {οὐρανόν | ou-ra-nón}: cielo (sustantivo • acusativo masculino singular • función: objeto directo de eidon) • eneogmenon {ἠνεῳγμένον | ē-ne-ōg-mé-non}: abierto (verbo • participio perfecto pasivo • acusativo masculino singular • concuerda con ouranon • función: complemento adnominal que describe el estado del cielo) • kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • idou {ἰδού | i-doú}: he aquí (partícula demostrativa que introduce una visión con énfasis) • hippos {ἵππος | hí-ppos}: caballo (sustantivo • nominativo masculino singular • función: sujeto de la escena introducida por idou) • leukos {λευκός | leu-kós}: blanco (adjetivo • nominativo masculino singular • función: atributo calificativo de hippos) • kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • función: determina al participio sustantivado kathemenos) • kathemenos {καθήμενος | ka-thḗ-me-nos}: sentado (verbo • participio presente medio/pasivo • nominativo masculino singular • usado como sustantivo masculino • función: sujeto lógico de los verbos krinei y polemei) • ep {ἐπʼ | ep}: sobre (preposición que rige acusativo • indica posición o movimiento hacia la superficie de algo) • auton {αὐτόν | au-tón}: él (pronombre personal • acusativo masculino singular • función: complemento de la preposición ep • refiriéndose a hippos) • pistos {πιστός | pis-tós}: fiel (adjetivo • nominativo masculino singular • función: atributo de ho kathemenos) • kaloumenos {καλούμενος | ka-loú-me-nos}: llamado (verbo • participio presente pasivo • nominativo masculino singular • función: participio que indica el título con que se conoce a ho kathemenos) • kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • alethinos {ἀληθινός | a-lē-thi-nós}: verdadero (adjetivo • nominativo masculino singular • función: segundo atributo coordinado de ho kathemenos) • kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • en {ἐν | en}: en (preposición con dativo que indica modo o esfera en la cual se realizan las acciones) • dikaiosyne {δικαιοσύνῃ | di-kai-o-sý-nē}: justicia (sustantivo • dativo femenino singular • función: complemento de la preposición en • expresa el modo justo de las acciones) • krinei {κρίνει | krí-nei}: juzga (verbo • presente indicativo activo • tercera persona singular • función: verbo principal con sujeto ho kathemenos • aspecto: acción continua o habitual) • kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • polemei {πολεμεῖ | po-le-meî}: combate (verbo • presente indicativo activo • tercera persona singular • función: verbo principal coordinado con krinei • describe la acción de hacer guerra). |