| 46. Análisis Morfológico parresiasamenoi {παρρησιασάμενοί | parrēsiasámenoi}: habiendo hablado con valentía (verbo • participio aoristo medio • nominativo masculino plural • función: circunstancial de modo) • te {τε | te}: y también (conjunción coordinante enclítica) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • función: marca al sujeto) • Paulos {Παῦλος | Paûlos}: Pablo (nombre propio masculino • nominativo singular • función: sujeto) • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • función: marca al sujeto) • Barnabas {Βαρναβᾶς | Barnabâs}: Bernabé (nombre propio masculino • nominativo singular • función: sujeto en coordinación) • eipan {εἶπαν | eîpan}: dijeron (verbo • aoristo segundo activo indicativo • tercera persona plural) • Hymin {Ὑμῖν | Hymîn}: a ustedes (pronombre personal • dativo segunda persona plural • función: objeto indirecto) • ēn {ἦν | ēn}: era (verbo • imperfecto activo indicativo • tercera persona singular) • anankaiοn {ἀναγκαῖον | anankáion}: necesario (adjetivo • nominativo neutro singular • función: predicativo en construcción impersonal con ēn) • proton {πρῶτον | prôton}: primero (adverbio • función: indica prioridad temporal) • lalēthēnai {λαληθῆναι | lalēthēnai}: ser hablado (verbo • infinitivo aoristo pasivo • función: infinitivo de complemento que expresa lo necesario) • ton {τὸν | tón}: el (artículo definido • acusativo masculino singular • función: determina al objeto directo) • logon {λόγον | lógon}: mensaje • palabra (sustantivo • acusativo masculino singular • función: objeto directo del infinitivo lalēthēnai) • tou {τοῦ | toû}: de (artículo definido • genitivo masculino singular • función: introduce complemento de posesión) • theou {θεοῦ | theoû}: Dios (sustantivo • genitivo masculino singular • función: complemento de posesión "de Dios") • epeidē {ἐπειδὴ | epeidḗ}: puesto que • dado que (conjunción subordinante causal) • apōtheisthe {ἀπωθεῖσθε | apōtheîsthe}: rechazan (verbo • presente medio indicativo • segunda persona plural • función: verbo principal de la oración causal) • auton {αὐτὸν | autón}: lo (pronombre personal • acusativo masculino singular • función: objeto directo de apōtheisthe • referido al "mensaje") • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • ouk {οὐκ | ouk}: no (partícula negativa • función: niega la acción de krinete) • axious {ἀξίους | axíous}: dignos (adjetivo • acusativo masculino plural • función: predicativo del objeto) • krinete {κρίνετε | krínete}: consideran • juzgan (verbo • presente activo indicativo • segunda persona plural • función: verbo principal coordinado) • heautous {ἑαυτοὺς | heautoús}: a sí mismos (pronombre reflexivo • acusativo masculino plural • función: objeto directo de krinete) • tēs {τῆς | tês}: de la (artículo definido • genitivo femenino singular • función: introduce complemento genitivo) • aiōniou {αἰωνίου | aiōníou}: eterna (adjetivo • genitivo femenino singular • función: modifica a zōēs) • zōēs {ζωῆς | zōês}: vida (sustantivo • genitivo femenino singular • función: complemento genitivo que expresa el ámbito respecto del cual se juzgan) • idou {ἰδοὺ | idoú}: he aquí (interjección demostrativa • función: introduce énfasis en la acción siguiente) • strephometha {στρεφόμεθα | strefómetha}: nos volvemos • nos dirigimos (verbo • presente medio indicativo • primera persona plural • función: verbo principal de la declaración resultante) • eis {εἰς | eis}: hacia (preposición con acusativo • función: indica dirección o destino) • ta {τὰ | tá}: las (artículo definido • acusativo neutro plural • función: determina al sustantivo ethnē) • ethnē {ἔθνη | éthnē}: naciones • gentiles (sustantivo • acusativo neutro plural • función: objeto de la preposición eis) |