| 8. Análisis Morfológico anthistato {ἀνθίστατο | anthístato}: se oponía (verbo • imperfecto medio deponente indicativo tercera persona singular del verbo anthistemi • acción continua de resistencia) • de {δὲ | dè}: pero (conjunción pospositiva coordinante • introduce contraste) • autois {αὐτοῖς | autoîs}: a ellos (pronombre personal • dativo masculino plural • objeto indirecto) • Elymas {Ἐλύμας | Elýmas}: Elymas (nombre propio • nominativo masculino singular • sujeto del verbo anthistato) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • concuerda con magos) • magos {μάγος | má-gos}: mago (sustantivo • nominativo masculino singular • en aposición a Elymas • función de atributo) • houtos {οὕτως | hoútos}: así • de esta manera (adverbio de modo) • gar {γὰρ | gár}: pues • porque (conjunción explicativa pospositiva) • methermeneuetai {μεθερμηνεύεται | methermeneúetai}: se traduce (verbo • presente pasivo indicativo tercera persona singular del verbo methermeneuo) • to {τὸ | tó}: el (artículo definido • acusativo neutro singular • concuerda con onoma como objeto directo) • onoma {ὄνομα | ónoma}: nombre (sustantivo • acusativo neutro singular • objeto directo de methermeneuetai) • autou {αὐτοῦ | autoû}: de él (pronombre personal • genitivo masculino singular • genitivo de posesión) • zētōn {ζητῶν | zētôn}: buscando • intentando (verbo • participio presente activo nominativo masculino singular del verbo zeteo • circunstancial de modo referido a Elymas) • diastrepsai {διαστρέψαι | diastrépsai}: torcer • desviar (verbo • infinitivo aoristo activo • expresa propósito o resultado esperado del participio zētōn) • ton {τὸν | tón}: al (artículo definido • acusativo masculino singular • concuerda con anthypaton como objeto directo) • anthypaton {ἀνθύπατον | anthýpaton}: procónsul (sustantivo • acusativo masculino singular • objeto directo del infinitivo diastrepsai) • apo {ἀπὸ | apó}: de • lejos de (preposición con genitivo • indica separación) • tēs {τῆς | tês}: la (artículo definido • genitivo femenino singular • concuerda con pisteōs) • pisteōs {πίστεως | písteôs}: fe (sustantivo • genitivo femenino singular • genitivo de separación • aquello de lo que se pretende apartar al procónsul) |