Acts 14:23MorfologíaCAT

Acts 14 : 23 Liderazgo | Iglesia | Confianza
23. Análisis Morfológico
cheirotonesantes {χειροτονήσαντες | kheirotonḗsantes}: habiendo designado mediante voto o elección (verbo • participio aoristo activo nominativo masculino plural • función: circunstancial de tiempo anterior con sujeto implícito) • de {δὲ | dè}: y • pero (conjunción coordinante pospositiva) • autois {αὐτοῖς | autoîs}: para ellos (pronombre personal • dativo masculino plural • función: objeto indirecto) • kat {κατʼ | kat}: según • por cada (preposición con acusativo • función: distribución) • ekklēsian {ἐκκλησίαν | ekklēsían}: iglesia • asamblea (sustantivo • acusativo femenino singular • función: complemento de la preposición kat) • presbyterous {πρεσβυτέρους | presbyteroús}: ancianos • líderes (sustantivo • acusativo masculino plural • función: objeto directo de cheirotonesantes) • proseuxamenoi {προσευξάμενοι | proseuxámenoi}: habiendo orado (verbo • participio aoristo medio nominativo masculino plural • función: circunstancial de medio o acompañamiento con sujeto implícito) • meta {μετὰ | metà}: con • junto con (preposición con genitivo • función: acompañamiento) • nēsteiōn {νηστειῶν | nēsteiôn}: ayunos (sustantivo • genitivo femenino plural • función: complemento de la preposición meta) • parethento {παρέθεντο | paréthento}: encomendaron • entregaron (verbo • aoristo indicativo medio tercera persona plural • función: núcleo verbal de la oración principal) • autous {αὐτοὺς | autoús}: a ellos (pronombre personal • acusativo masculino plural • función: objeto directo de parethento) • tō {τῷ | tō}: al (artículo definido • dativo masculino singular • función: determinante de kuriō) • kuriō {κυρίῳ | kyríō}: Señor (sustantivo • dativo masculino singular • función: objeto indirecto de parethento) • eis {εἰς | eis}: a • hacia (preposición con acusativo • función: dirección espiritual) • hon {ὃν | hòn}: a quien • en quien (pronombre relativo • acusativo masculino singular • función: objeto de la preposición eis e introductor de oración relativa) • pepisteukeisan {πεπιστεύκεισαν | pepisteúkeisan}: habían creído • habían confiado (verbo • pluscuamperfecto indicativo activo tercera persona plural • función: núcleo verbal de la oración relativa)

Más sobre este versículo