| 2. Análisis Morfológico genomenes {γενομένης | genoménēs}: habiendo surgido (verbo • participio aoristo medio femenino singular de γίνομαι • caso genitivo • función circunstancial en genitivo absoluto) • de {δὲ | dè}: pero/entonces (conjunción pospositiva coordinante con matiz de contraste o continuación) • staseōs {στάσεως | stáseōs}: disensión (sustantivo femenino singular • caso genitivo • función de descripción de la situación) • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • zētēseōs {ζητήσεως | zētḗseōs}: discusión • debate (sustantivo femenino singular • caso genitivo • función de descripción adicional de la situación) • ouk {οὐκ | ouk}: no (adverbio de negación) • oligēs {ὀλίγης | olígēs}: pequeña (adjetivo femenino singular • caso genitivo • función de calificativo de staseōs y zētēseōs indicando grado) • tō {τῷ | tō}: al (artículo definido masculino singular • caso dativo • función de marcador de objeto indirecto) • Paulō {Παύλῳ | Paúlō}: Pablo (nombre propio masculino singular • caso dativo • función de objeto indirecto involucrado en el conflicto) • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante) • tō {τῷ | tō}: al (artículo definido masculino singular • caso dativo • función de marcador de objeto indirecto) • Barnabā {Βαρναβᾷ | Barnabā}: Bernabé (nombre propio masculino singular • caso dativo • función de objeto indirecto involucrado en el conflicto) • pros {πρὸς | prós}: hacia • contra (preposición con acusativo • función de dirección y oposición relacional) • autous {αὐτοὺς | autoús}: ellos (pronombre personal masculino plural • caso acusativo • función de complemento de la preposición pros) • etaxan {ἔταξαν | étaxan}: ellos ordenaron • designaron (verbo • aoristo activo indicativo tercera persona plural de τάσσω) • anabainein {ἀναβαίνειν | anabaínein}: subir (verbo • infinitivo presente activo de ἀναβαίνω • función de infinitivo complementario que expresa el contenido de la orden) • Paulon {Παῦλον | Paûlon}: Pablo (nombre propio masculino singular • caso acusativo • función de objeto directo del infinitivo anabainein) • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante) • Barnabān {Βαρναβᾶν | Barnabân}: Bernabé (nombre propio masculino singular • caso acusativo • función de objeto directo del infinitivo anabainein) • kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante) • tinas {τινας | tinas}: algunos (pronombre indefinido masculino plural • caso acusativo • función de objeto directo adicional del infinitivo anabainein) • allous {ἄλλους | állous}: otros (adjetivo masculino plural • caso acusativo • función de modificador de tinas) • ex {ἐξ | ex}: de • de entre (preposición con genitivo • función de origen o procedencia) • autōn {αὐτῶν | autôn}: ellos (pronombre personal masculino plural • caso genitivo • función de complemento de la preposición ex indicando procedencia “de entre ellos”) • pros {πρὸς | prós}: hacia (preposición con acusativo • función de dirección hacia personas) • tous {τοὺς | toús}: los (artículo definido masculino plural • caso acusativo • función de marcador del grupo destinatario de pros) • apostolous {ἀποστόλους | apostólous}: apóstoles (sustantivo masculino plural • caso acusativo • función de complemento de la preposición pros como destinatarios) • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción coordinante) • presbyterous {πρεσβυτέρους | presbytérous}: ancianos (sustantivo masculino plural • caso acusativo • función de complemento adicional de la preposición pros) • eis {εἰς | eis}: a • hasta (preposición con acusativo • función de dirección hacia un lugar) • Ierousalēm {Ἱεροσολύμᾶ | Hierosolýma}: Jerusalén (nombre propio neutro plural • caso acusativo • función de destino del movimiento) • peri {περὶ | perí}: acerca de (preposición con genitivo • función de referencia temática) • tou {τοῦ | toû}: del (artículo definido neutro singular • caso genitivo • función de determinante de zētēmatos) • zētēmatos {ζητήματος | zētḗmatos}: cuestión (sustantivo neutro singular • caso genitivo • función de complemento de la preposición peri como tema de discusión) • toutou {τούτου | toútou}: de esto (pronombre demostrativo neutro singular • caso genitivo • función de modificador de zētēmatos que especifica la cuestión en particular) |