Acts 23:14MorfologíaCAT

Acts 23 : 14 Maldición | Juramento | Violencia
14. Análisis Morfológico
hoitines {οἵτινες | hoí-ti-nes}: quienes (pronombre relativo • nominativo masculino plural • función: sujeto de la oración subordinada) • proselthontes {προσελθόντες | pro-sel-thón-tes}: habiendo venido • acercándose (verbo • participio aoristo activo nominativo masculino plural • función: participio circunstancial de tiempo o modo que se refiere al sujeto) • tois {τοῖς | toîs}: a los (artículo definido • dativo masculino plural • caso dativo • función: determinante de ἀρχιερεῦσιν) • archiereusin {ἀρχιερεῦσιν | ar-khi-e-reû-sin}: sumos sacerdotes (sustantivo • dativo masculino plural • caso dativo • función: objeto indirecto • destinatario) • kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • tois {τοῖς | toîs}: a los (artículo definido • dativo masculino plural • caso dativo • función: determinante de πρεσβυτέροις) • presbyterois {πρεσβυτέροις | pres-bü-té-rois}: ancianos (sustantivo • dativo masculino plural • caso dativo • función: objeto indirecto • destinatario adicional) • eipan {εἶπαν | eî-pan}: dijeron (verbo • aoristo activo indicativo tercera persona plural) • anathemati {Ἀναθέματι | A-na-thé-ma-ti}: con una maldición (sustantivo • dativo neutro singular • caso dativo • función: complemento de medio o modo) • anethematísamen {ἀνεθεματίσαμεν | a-ne-the-ma-tí-sa-men}: nos hemos comprometido bajo maldición (verbo • aoristo activo indicativo primera persona plural) • heautous {ἑαυτούς | he-au-toús}: a nosotros mismos (pronombre reflexivo • acusativo masculino plural • caso acusativo • función: objeto directo reflexivo de ἀνεθεματίσαμεν) • midenos {μηδενός | mē-de-nós}: nada (pronombre indefinido • genitivo neutro singular • caso genitivo • función: objeto del infinitivo γεύσασθαι en construcción partitiva) • geusasthai {γεύσασθαι | geú-sa-sthai}: probar (verbo • aoristo medio infinitivo • función: infinitivo complementario dependiente de ἀνεθεματίσαμεν) • heos {ἕως | hé-ōs}: hasta que (conjunción subordinante temporal) • hou {οὗ | hoû}: que (pronombre relativo • genitivo singular • caso genitivo • función: parte de la conjunción temporal compuesta ἕως οὗ) • apokteinomen {ἀποκτείνωμεν | a-pok-teí-nō-men}: matemos (verbo • aoristo subjuntivo activo primera persona plural • en oración subordinada temporal introducida por ἕως οὗ) • ton {τόν | tón}: al (artículo definido • acusativo masculino singular • caso acusativo • función: determinante de Παῦλον) • Paulon {Παῦλον | Paû-lon}: Pablo (nombre propio • acusativo masculino singular • caso acusativo • función: objeto directo de ἀποκτείνωμεν)

Más sobre este versículo