Acts 23:29MorfologíaCAT

Acts 23 : 29 Ley | Acusación | Justicia
29. Análisis Morfológico
hon {ὃν | hòn}: a quien (pronombre relativo • acusativo masculino singular • función objeto directo) • heuron {εὗρον | heû-ron}: hallé o encontré (verbo • aoristo indicativo activo • primera persona singular) • egkaloumenon {ἐγκαλούμενον | en-ka-loú-me-non}: acusado (verbo • participio presente pasivo • acusativo masculino singular • de enkaleo • función complemento predicativo del objeto hon) • peri {περὶ | pe-rí}: acerca de (preposición con genitivo • complemento de relación o tema) • zētēmatōn {ζητημάτων | zē-tē-má-tōn}: cuestiones (sustantivo • genitivo plural neutro • de zētēma • función complemento de la preposición peri) • tou {τοῦ | toû}: del (artículo definido • genitivo singular masculino • función determinante de nomos) • nomou {νόμου | nó-mou}: ley (sustantivo • genitivo singular masculino • de nomos • función complemento de posesión o pertenencia) • autōn {αὐτῶν | au-tôn}: de ellos (pronombre personal • genitivo plural • función complemento de posesión referido a nomos) • mēden {μηδὲν | mē-den}: nada (pronombre indefinido • acusativo singular neutro • función objeto directo interno que niega la existencia de algo) • de {δέ | dé}: pero (conjunción coordinante adversativa • marca contraste con lo anterior) • axion {ἄξιον | á-xi-on}: digno (adjetivo • acusativo singular neutro • de axios • función atributo en una construcción de acusativo interno con egklēma) • thanatou {θανάτου | tha-ná-tou}: de muerte (sustantivo • genitivo singular masculino • de thanatos • función genitivo de relación que califica a axion) • ē {ἢ | ē}: o (conjunción disyuntiva • coordina los genitivos thanatou y desmōn) • desmōn {δεσμῶν | des-môn}: de prisión o cadenas (sustantivo • genitivo plural masculino • de desmos • función genitivo de relación paralelo a thanatou) • echonta {ἔχοντα | é-khon-ta}: teniendo (verbo • participio presente activo • acusativo singular masculino • de echō • función modificador del pronombre relativo hon) • egklēma {ἔγκλημα | ég-klē-ma}: acusación o delito (sustantivo • acusativo singular neutro • de egklēma • función objeto directo de echonta).

Más sobre este versículo