| 10. Exégesis Lingüística El versículo emplea sucesivas conjunciones vav consecutivas para imprimir urgencia. Comienza con upar'oh {וּפַרְעֹה | û-par-‘ōh} 'Faraón' seguido de hiqrîv {הִקְרִיב | hiq-rîḇ} 'se acercó', que anuncia la amenaza. Luego wayyis'u {וַיִּשְׂאוּ | way-yiś-’û} 'alzaron' introduce la reacción de benei-yisra'el {בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל | bə-nê-yiś-rā-’ēl} con et-'einehem {אֶת־עֵינֵיהֶם | ʾet-ʿê-nê-hem} 'sus ojos', y we-hinne {וְהִנֵּה | wə-hin-nêh} 'he aquí' presenta el participio nosea {נֹסֵעַ | nō-sē-ʿa} 'marchando' de mitsrayim {מִצְרַיִם | miṣ-rā-yim} tras acharehem {אַחֲרֵיהֶם | ’a-cha-rê-hem}. La cláusula wayyi'ru {וַיִּירְאוּ | way-yi-r’û} 'temieron' con me'od {מְאֹד | mə-’ōḏ} acentúa el miedo, y culmina en wayyits'aku {וַיִּצְעֲקוּ | way-yiṣ-’a-qû} 'clamaron' dirigido a el-Yahweh {אֶל־יְהוָה | ʾel-yə-hō-wāh}, subrayando la súplica urgente. |