| 3. Exégesis Lingüística La cláusula inicial ve’amarta {וְאָמַרְתָּ | wə·ʾā·mar·tā} ‘y tú dirás’ introduce el mandato profético. La frase koh amar Adonai Yahweh {כֹּה־אָמַר אֲדֹנָי יְהוִה | kō·ʾā·mar ă·ḏōnāy Yə·hō·wāh} ‘Así dice el Señor DIOS’ enfatiza autoridad divina mediante la combinación de título y Tetragrámaton. El sintagma hanesher haggadol {הַנֶּשֶׁר הַגָּדוֹל | han·ne·šer haggā·ḏōl} ‘gran águila’ se amplía con hakkénap̄ayim erekh ha’eber {הַכְּנָפַיִם אֶרֶךְ הָאֵבֶר | hak·kə·nā·p̄ā·yim ʾe·reḵ hā·ʾē·ḇer} ‘de grandes alas y de largo vuelo’ para intensificar la imagen. Luego mālēʾ hanōṣāh {מָלֵא הַנּוֹצָה | mā·lēʾ han·nō·ṣāh} ‘llena de plumas’ y ašer lo hā·rīq·māh {אֲשֶׁר־לוֹ הָרִקְמָה | ʾă·šer lō hā·rīq·māh} ‘que tenía bordado’ detallan la ornamentación. Finalmente, bāʾ ʾel-halləḇānōn wayyiqqāḥ ʾet ṣammeret hā·ʾē·rez {בָּא אֶל־הַלְּבָנֹן וַיִּקַּח אֶת־צַמֶּרֶת הָאָֽרֶז | bāʾ ʾel·hallə·ḇā·nōn way·yiq·qāḥ ʾet ṣam·me·ret hā·ʾē·rez} ‘vino al Líbano y tomó la copa del cedro’ emplea vav consecutivo para marcar la secuencia histórica y subraya la metáfora imperial. |