John 14:22MorfologíaCAT

John 14 : 22 Manifestación | Exclusividad | Discipulado
22. Análisis Morfológico
legei {λέγει | lé-gei}: dice (verbo • presente indicativo activo • tercera persona singular) • auto {αὐτῷ | au-tôi}: a él (pronombre personal • dativo masculino singular • función objeto indirecto) • Ioudas {Ἰούδας | I-ú-das}: Judas (nombre propio • nominativo masculino singular • función sujeto) • ouch {οὐχ | oukh}: no (partícula de negación • forma de οὐ usada ante consonante aspirada) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • función marcar sujeto) • Iskariotes {Ἰσκαριώτης | Is-ka-ri-ṓ-tēs}: Iscariote (nombre propio • nominativo masculino singular • en aposición explicativa) • Kurie {Κύριε | Ký-ri-e}: Señor (sustantivo común usado como título • vocativo masculino singular • función interpelación) • ti {τί | tí}: qué (pronombre interrogativo • acusativo neutro singular • función complemento interno de gegonen) • gegonen {γέγονεν | gé-go-nen}: ha sucedido (verbo • perfecto indicativo activo • tercera persona singular) • hoti {ὅτι | hó-ti}: que/porque (conjunción subordinante • introduce oración completiva explicativa) • hemin {ἡμῖν | hē-mîn}: a nosotros (pronombre personal • dativo primera persona plural • función objeto indirecto • destinatarios de la manifestación) • melleis {μέλλεις | mél-leis}: estás a punto (verbo • presente indicativo activo • segunda persona singular) • emphanizein {ἐμφανίζειν | em-pha-ní-zein}: manifestar (verbo • infinitivo presente activo • complementa a melleis indicando acción futura) • seauton {σεαυτόν | se-au-tón}: a ti mismo (pronombre reflexivo de segunda persona • acusativo masculino singular • función objeto directo de emphanizein) • kai {καὶ | kaí}: y (conjunción copulativa • coordina dos complementos de la acción de manifestarse) • ouchi {οὐχὶ | ou-khí}: no (partícula de negación enfática • refuerza la exclusión del mundo) • to {τῷ | tô}: al (artículo definido • dativo masculino singular • concuerda con kosmō • función marcar término de la manifestación) • kosmo {κόσμῳ | kós-mō}: mundo (sustantivo • dativo masculino singular • función complemento de dirección de la manifestación)

Más sobre este versículo