| 31. Exégesis Lingüística El versículo inicia con el mandato indirecto ve-hizartem {וְהִזַּרְתֶּם | wə-hiz-zar-tem} “advertiréis”, un Hifil perfecto que transmite causa y efecto. El objeto et bnei yisrael {אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵל | ʾet bə-nê yis-ra-ʾêl} identifica a los destinatarios, mientras que la repetición de mi-tumatam {מִטֻּמְאָתָם | miṭ-ṭum-ʾā-ṯām} y be-tumatam {בְּטֻמְאָתָם | bə-ṭum-ʾā-ṯām} subraya la impureza ritual como causa de muerte, expresada por el imperfecto qal yamutu {יָמֻתוּ | yā-mu-ṯū} “morirán”. La cláusula be-tammeam {בְּטַמְּאָם | bə-ṭammā-ʾām}, infinitivo constructo Hifil, introduce la acción continua de profanar el santuario. Finalmente, mishkani asher be-tocham {מִשְׁכָּנִי אֲשֶׁר בְּתוֹכָם | miš-ka-nī ʾă-šer bə-tō-ḵām} sitúa la morada de Yahweh en medio de Israel, enfatizando la urgencia de preservar la santidad de su presencia. |