| 4. Análisis Morfológico kai {καί | kaí}: y (conjunción coordinante copulativa) • ouk {οὐκ | ouk}: no (adverbio de negación • forma usada antes de vocal con espíritu suave) • ēthelen {ἤθελεν | ḗ-the-len}: quería (verbo • imperfecto activo indicativo • tercera persona singular; aspecto imperfectivo que indica negativa prolongada) • epi {ἐπὶ | epí}: por (preposición; con acusativo indica duración temporal) • khronon {χρόνον | chró-non}: tiempo (sustantivo masculino • acusativo singular; acusativo de extensión temporal como objeto de la preposición epi) • meta {μετὰ | metá}: después de (preposición; con acusativo introduce sucesión temporal) • tauta {ταῦτα | taû-ta}: estas cosas (pronombre demostrativo • acusativo plural neutro; objeto directo de la preposición meta) • de {δὲ | dè}: pero (conjunción pospositiva de contraste leve) • eipen {εἶπεν | eî-pen}: dijo (verbo • aoristo activo indicativo • tercera persona singular; presenta la acción como puntual) • en {ἐν | en}: en (preposición con dativo; indica localización interior • aquí interioridad mental) • heautō {ἑαυτῷ | he-au-tô}: a sí mismo (pronombre reflexivo • dativo singular masculino; dativo de interés como objeto de la preposición en) • Ei {Εἰ | Ei}: si (conjunción condicional que introduce la prótasis) • kai {καὶ | kaí}: incluso (conjunción que intensifica la idea condicional) • ton {τὸν | tón}: al (artículo definido • acusativo singular masculino; acompaña a un sustantivo como objeto directo) • theon {θεὸν | the-ón}: Dios (sustantivo masculino • acusativo singular; acusativo de objeto directo de phoboumai) • ou {οὐ | ou}: no (adverbio de negación) • phoboumai {φοβοῦμαι | pho-boû-mai}: temo (verbo • presente medio deponente indicativo • primera persona singular; describe actitud interna continua) • oude {οὐδὲ | ou-dé}: ni (conjunción copulativa negativa que coordina el segundo miembro de la negación) • anthrōpon {ἄνθρωπον | án-thrō-pon}: hombre (sustantivo masculino • acusativo singular; acusativo de objeto directo de entrepomai • designa a cualquier ser humano) • entrepomai {ἐντρέπομαι | en-tré-po-mai}: respeto (verbo • presente medio deponente indicativo • primera persona singular; significa tener respeto o mostrar deferencia). |