Revelation 19:16MorfologíaCAT

Revelation 19 : 16 Soberanía | Autoridad | Revelación
16. Análisis Morfológico
kai {καὶ | kaì}: y (conjunción coordinante copulativa) • ekhei {ἔχει | échei}: tiene (verbo • presente activo indicativo • tercera persona singular • verbo principal de la oración) • epi {ἐπὶ | epì}: sobre (preposición que rige acusativo • indica ubicación o extensión sobre una superficie) • to {τὸ | tó}: el (artículo definido • acusativo neutro singular • acompaña a himation como complemento de la preposición epi) • himation {ἱμάτιον | himátion}: manto (sustantivo • acusativo neutro singular • complemento de la preposición epi indicando superficie vestida) • kai {καὶ | kaì}: y (conjunción coordinante copulativa) • epi {ἐπὶ | epì}: sobre (preposición que rige acusativo • indica ubicación) • ton {τὸν | tón}: el (artículo definido • acusativo masculino singular • acompaña a mēron como complemento de la preposición epi) • mēron {μηρὸν | mērón}: muslo (sustantivo • acusativo masculino singular • complemento de la preposición epi indicando parte del cuerpo) • autou {αὐτοῦ | autoû}: de él (pronombre personal • genitivo tercera persona masculino singular • función posesiva sobre himation y mēron) • onoma {ὄνομα | ónoma}: nombre (sustantivo • acusativo neutro singular • objeto directo del verbo ekhei • núcleo del título que sigue) • gegrammenon {γεγραμμένον | gegramménon}: escrito (participio perfecto pasivo • acusativo neutro singular • en concordancia con onoma • indica acción completa con resultado permanente) • Basileus {Βασιλεὺς | Basileús}: Rey (sustantivo • nominativo masculino singular • título nominal en relación con el onoma) • basileōn {βασιλέων | basiléōn}: de reyes (sustantivo • genitivo masculino plural • genitivo de relación o superlativo que indica dominio sobre todos los reyes) • kai {καὶ | kaì}: y (conjunción coordinante copulativa) • kurios {κύριος | Kýrios}: Señor (sustantivo • nominativo masculino singular • título nominal paralelo a Basileus) • kuriōn {κυρίων | kyríōn}: de señores (sustantivo • genitivo masculino plural • genitivo de relación o superlativo que indica dominio sobre todos los señores)

Más sobre este versículo