| 2. Exégesis Lingüística La partícula vav conversiva vehayah {וְהָיָה֩ | wə-hā-yāh} inicia un anuncio profético con matiz de certeza futura, seguida por el sintagma temporal bayyom hahu {בַיּ֨וֹם הַה֜וּא | ḇa-yôm ha-hūʾ}. El sustantivo ne'um {נְאֻם | nəʾum} introduce la fórmula de declaración solemne. La cláusula ne'um Yahweh tsevaot {נְאֻם יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת | nəʾum Yə-hō-wāh tseḇāʾôt} subraya la autoridad militar divina. El verbo Hifil akrit {אַכְרִ֞ית | ʾaḵrît} con et-shemot ha-atzabim {אֶת־שְׁמ֤וֹת הָֽעֲצַבִּים֙ | ʾet-šəmôt hā-ʿaṣabbîm} expresa la erradicación decisiva de la idolatría, mientras velo yiz-zakheru 'ôd {וְלֹ֥א יִזָּכְר֖וּ ע֑וֹד | wə-lōʾ yizzāḵərû 'ôḏ} niega toda conmemoración futura. La conjunción vegam {וְגַ֧ם | wə-ḡam} coordina et-hanneviim {אֶת־הַנְּבִיאִ֛ים | ʾet-han-nəḇiʾîm} y ve-et ruach ha-tumah {וְאֶת־ר֥וּחַ הַטֻּמְאָ֖ה | wə-ʾet-rûaḥ ha-ṭumʾāh}, y el verbo Hifil aavir {אַעֲבִ֥יר֙ | ʾa-ʿă-ḇîr} concluye con una purificación total de la tierra. |