| 19. Exégesis Lingüística El versículo comienza con yaʿan {יַ֠עַן | yaʿan} ‘porque’, que introduce el motivo divino. El compuesto rakh-levavekha {רַךְ־לְבָבְךָ | raḵ-lə-ḇāḇ-ḵā} ‘tierno tu corazón’ antepone el adjetivo para enfatizar la actitud interior. El verbo Nifal vatikkanaʿ {וַתִּכָּנַ֣ע | wa-tik-kā-naʿ} ‘te humillaste’ destaca la reflexividad de la acción. La cláusula be-shomaḥa ʾăšer dibbar-ti {בְּשָׁמְעֲךָ אֲשֶׁר דִּבַּרְתִּי | bə-šom-ʿa-ḵā ʾă-šer dib-bar-ti} ‘al oír que hablé’ articula causa y tiempo. El par infinitivo lihyot lə-šammāh wə-li-qəlālāh {לִהְיוֹת לְשַׁמָּה וְלִקְלָלָה | li-hyot lə-šammāh wə-li-qə-lā-lāh} ‘para ser desolación y para maldición’ expresa propósito y resultado. Las acciones wa-tikraʿ wa-tivkeh {וַתִּקְרַע וַתִּבְכֶּה | wa-tik-raʿ wa-tiv-keh} ‘rasgaste y lloraste’ constituyen un paralelismo sintético de arrepentimiento, y la fórmula neʾum-Yahweh {נְאֻם־יְהוָה | nə-ʾum-Yə-hō-wāh} ‘declara el SEÑOR’ cierra con autoridad profética. |