| 39. Análisis Morfológico ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • función de sujeto o atributo) • de {δὲ | dè}: pero (conjunción pospositiva coordinante con matiz de contraste suave) • echthros {ἐχθρὸς | ekh-thrós}: enemigo (sustantivo • nominativo masculino singular • función de sujeto) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • acompaña a participio como sujeto) • speiras {σπείρας | speí-ras}: el que sembró (participio aoristo activo nominativo masculino singular del verbo σπείρω • función sustantivada como sujeto) • auta {αὐτά | au-tá}: estas cosas (pronombre personal • acusativo neutro plural • función de objeto directo) • estin {ἐστιν | é-stin}: es (verbo copulativo • indicativo presente activo tercera persona singular) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • introduce atributo) • diabolos {διάβολος | diá-bo-los}: diablo (sustantivo • nominativo masculino singular • función de atributo del sujeto) • ho {ὁ | ho}: el (artículo definido • nominativo masculino singular • introduce nuevo sujeto) • de {δὲ | dè}: pero (conjunción pospositiva coordinante • transición contrastiva) • therismos {θερισμὸς | the-ris-mós}: siega • cosecha (sustantivo • nominativo masculino singular • función de sujeto) • synteleia {συντέλεια | syn-té-lei-a}: consumación • conclusión (sustantivo • nominativo femenino singular • función de atributo) • aionos {αἰῶνός | ai-ô-nos}: de la era • del siglo (sustantivo • genitivo masculino singular • genitivo de descripción) • estin {ἐστιν | é-stin}: es (verbo copulativo • indicativo presente activo tercera persona singular) • hoi {οἱ | hoi}: los (artículo definido • nominativo masculino plural • función de sujeto) • de {δὲ | dè}: pero (conjunción pospositiva coordinante • continuación contrastiva) • theristai {θερισταὶ | the-ris-taí}: segadores (sustantivo • nominativo masculino plural • función de sujeto) • angeloi {ἄγγελοί | án-ge-loi}: ángeles (sustantivo • nominativo masculino plural • función de atributo) • eisin {εἰσιν | ei-sín}: son (verbo copulativo • indicativo presente activo tercera persona plural) |